| Uderzenia |
|
|
|
|
Swing
Aby odczuć przyjemność gry w golfa, trzeba nie tyko nauczyć się podstawowych uderzeń, ale wyczuć rytm i prostotę swingu, poczuć harmonię gry. Z pewnością każdy z początkujących graczy pomyśli, że łatwiej o tym mówić, czy pisać niż wykonać. A jednak jest to prawda. Golf nie jest grą siłową. Jest grą, w której ogromnie ważna jest płynność i harmonia ruchu, wyczucie dystansu, zdolność koncentracji, opanowanie, dobra kondycja i prawidłowa strategia. Dla uproszczenia, w poniższych opisach uderzeń, przyjęto opisy dla gracza praworęcznego – gracze leworęczni powinni przyjąć zasadę lustrzanego odbicia. Swing golfowy nie jest ruchem po prostej, wzdłuż linii uderzenia, ale zakreśleniem w powietrzu określonego wycinka koła przez ręce gracza i trzymany w nich kij golfowy. Przed uderzeniem trzeba przyjąć prawidłową postawę: ciężar ciała na wewnętrznej stronie stóp, kolana lekko ugięte, ręce luźne, ramiona szerokie. Ręce wraz z kijem tworzą literę Y, głowa (i broda) lekko uniesione, plecy proste, biodra lekko wypięte do tyłu. Prawa ręka w uchwycie na trzonku (gripie) kija, nieco poniżej lewej. Prawe ramię nieco poniżej lewego. Pochylenie nad piłką następuje „z bioder”, nie z pasa. Ruch uderzeniowy to pełna harmonia ruchu rąk i ciała, które choć poruszają się niezależnie od siebie, tworzą jedną, płynnie zsynchronizowaną całość. Swing nie powinien nigdy powodować utraty równowagi. Główkę kija ustawiamy prostopadle do celu a ciało (linię barków) równolegle: Górna część ciała najpierw obraca się w prawo, ręce przesuwają się również w prawo i ku górze (nabierając energii), a następnie obrót bioder w lewo, pociąga za sobą obrót w lewo barków i rąk wraz z kijem, przekazując energię główce kija. Pełen swing (rys. 4.3) składa się z: backswingu, czyli uniesienie kija golfowego „do góry”, downswingu, czyli ruch „do dołu” w kierunku piłki, follow through, czyli wykończenia swingu po uderzeniu. Backswing – zamach jest to pierwsza część swingu golfowego wykonywanego „przed uderzeniem”. Zaczyna się od obrotu lewego ramienia w prawa stronę, w zasadzie wokół osi kręgosłupa. Lewa ręka wyprostowana przechodzi do prawego ramienia, ręce unoszone są w górę: lewa ręka ciągle prosta, prawa lekko zgięta, nadgarstki również mogą się zginać, kij golfowy dochodzi do pozycji równoległej do podłoża. Backswing możemy porównać do nakręcania sprężyny (którą budujemy z własnego ciała) przed uderzeniem. Downswing jest to druga, powrotna część swingu golfowego, w której główka kija golfowego zmierza ku dołowi i „przechodząc przez piłkę” uderza w nią. W tym czasie, dolna część ciała obraca się, przenosząc ciężar ciała w lewo. Za ruchem bioder następuje ruch rąk z kijem, po tym samym łuku, po którym były prowadzone w pierwszej części swingu. Ruch ten nadaje prędkość główce kija, która uderza w piłeczkę. Należy pamiętać, że prędkość główki kija w chwili uderzenia (a tym samym odległość na jaką można posłać piłkę) zależy od harmonii i swobody ruchu całego ciała, przeniesienia jego ciężaru i obrotu bioder w momencie uderzenia, a mniej od użytej siły rąk. Ostatnią częścią swingu golfowego jest jego wykończenie zwane inaczej follow through. Follow through powinno być naturalną kontynuacją poprzednich ruchów: biodra obracają się po osi w lewo, prawy bark przesuwa się do brody, a lewy poza podbródek w tył. Kij golfowy przechodzi w górę, koło lewego ucha i w tył. Swing powinno się zakończyć opierając się na lewej pięcie i palcach prawej nogi (prawa pięta oderwana od podłoża). Prawidłowy Follow through umożliwia lepszą kontrolę lotu piłki w kierunku obranego celu. Przedstawiony opis dotyczy pełnego swingu, po którym piłka ma polecieć po oczekiwanej przez nas trajektorii. Uderzając tym samym kijem, możemy uzyskać krótszy lot piłki, stosując przy uderzeniu krótszy zamach (backswing) lub chwytając kij nieco niżej, z zachowaniem wszystkich pozostałych elementów swingu. Poznawanie osiąganej odległości przy pełnym swingu i jego skróconych wersjach jest dobrą drogą do osiągania coraz lepszych wyników. Aby osiągnąć perfekcyjny swing zalecamy konsultacje pod okiem profesjonalnego instruktora. Podstawowe uderzenia Bazowymi uderzeniami w golfie są: driving, pitching, chipping, putting. Driving (popularnie drive) – to nazwa uderzenia piłki przy pomocy kija zwanego driverem. (niektórzy stosują to określenie dla wszystkich uderzeń z obszaru tee). Aby uderzenie było jak najdłuższe, gracz wykorzystuje kij typu wood o numerze 1, czyli drivera. Używa się go najczęściej do rozpoczęcia gry na dołkach par 4 i par 5. Jest to jednak kij szczególny, który z jednej strony pozwala na osiągnięcie najdłuższej odległości, z drugiej zaś jest najtrudniejszy do gry. Nie wolno zapominać, że im mniejszy jest kąt nachylenia główki kija, tym trudniej o prawidłowe uderzenie. Aby gracz mógł wykonać długi drive, musi mieć znakomicie opanowane i zgrane wszystkie elementy swingu. Driver ujawnia wszystkie błędy i niedociągnięcia w technice (nie tylko swingu). Zagrywajac z obszaru tee gracz uderza w piłkę ustawioną na kołeczku tee. Ważne jest, na jakiej wysokości zostanie ustawiona piłka. Nie może być zbyt wysoko, bo grozi to jej podbiciem do góry, ani zbyt nisko – ponieważ nie wzniesie się. Długie uderzenie jest możliwe tylko przy czystym i centralnym uderzeniu piłki. Dlatego instruktorzy zalecają, aby zacząć używać drivera dopiero po dobrym opanowaniu gry kijami typu iron. Pitching to znacznie krótsze (ok. 60 m), wysokie uderzenie, stosowane często przy „przerzucaniu piłki przez pułapkę” na green. Do uderzeń tego typu stosujemy kije zwane wedge, o dużym nachyleniu lica główki kija. Przy pitchingu stosujemy niepełny swing. Zamach jest dostosowany do odległości na jaką chcemy uderzyć piłkę. Najczęściej nie unosimy rąk wyżej niż do wysokości barków, głowa pozostaje nieruchomo. Również przy wykończeniu nie unosimy kijów wyżej niż do wysokości, z której wykonywany był zamach. Chipping to bardzo krótkie uderzenie z odległości kilku metrów od greenu. Do uderzeń tego rodzaju używa się kijów typu żelazo lub PW. Zamach przy chippingu to 1/3 pełnego backswingu, a wykończenie to 2/3 pełnego follow-through. Putting – to w zasadzie najkrótsze uderzenie na polu golfowym, po którym piłka toczy się, aby wpaść (lub nie) do dołka.Uderzenie to wykonuje się specjalnym kijem-putterem. Trzyma się go w dłoniach z usztywnionymi nadgarstkami. Ręce wraz z barkami tworzą sztywny trójkąt. Uderzenie prowadzą barki (ruchem wahadłowym wokół osi kręgosłupa) a ramiona przekazują swobodnie ten ruch na putter. Putter prowadzimy nisko nad greenem. Nogi, biodra i głowa niemal nie poruszają, się ani w trakcie uderzenia ani tuż po nim. Przy puttowaniu bardzo ważne jest wyczucie odległości. Uderzona piłka powinna móc potoczyć się za dołek na odleglość ok. 20 cm. Istotne jest również wyobrażenie sobie toczenia się piłki. Ruch gracza przy puttowaniu powiniem być płynny i swobodny. 
|
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|